دل آدمي را چهارپرده است:پرده اول صدر است كه مستقرعهد الهام است، پرده دوم قلب است كه محل نور ايمان است،پرده سوم فؤاد است كه سراپرده مشاهدت حق است،پرده چهارم شغاف است كه محط رحل عشق است.
رب العالمين چون خواهد رميده اي را به كمند لطف در راه خويش كشد نظري به صدر او ميكند تا از هواها و بدعتها پاك شود.سپس نظري به قلب او كند تا از آلايش دنيا و اخلاق نكوهيده پاك گردد.سپس نظري بر فؤاد او كند تا او را از خلايق و علايق باز برد و چشمه حكمت در دل او گشايد.سپس نظري به شغاف او كندو چه نظري ! نظري كه بر روي جان نگارست وديده طرف به وي بيدارست.چون اين نظر به شغاف دل رسد او را از آب و گل باز برد و قدم در كوي فنا نهد.

دل تو خلوتخانه محبت اوست       جانت  آيينه  دار  طلعت  اوست
آيينه  پاك  دار  و  دل   خالي        كه نظر گاه خاص حضرت اوست

منبع : شرح دفتر دل - جلد دوم - باب هفتم
(نقل از وبلاگ:http://alame-hasanzade.blogfa.com/)