میلاد دلبر بی رقیب عالم عشق بر دوستانش مبارکباد

احياء

حضرت آیت الله امجد(حفظکم الله):

آقاجان !{خطاب به امام رضا (ع)}ازشما مي خواهيم كه ما را احياء كنيد.اگراجازه بدهيد مي رويم دم در خانه  پير پالان دوز و يا شيخ بهاء حاجتمان را مي گيريم {يعني عظمت شما فراتر ازحاجت  هاي ماست  و نوكر بابهاي شما توان برآوردن حاجات مارا دارند}.

به علامه طباطبايي عرض كردم كه چگونه برويم حرم ،فرمودند:"در حرم جز خدا مشاهده نمي شود".

آقاجان !ماكرامت (طي الارض و...)نمي خواهيم .دو ديده  بينا مي خواهيم  و بعد همه چيز.دلمان مي خواهد امام رضا (ع)در دلمان بنشيند.يا اباجواد (ع)!ديگر لحظات آخر عمرمان را داريم طي مي كنيم  ناكام هستيم .

نقل قول از وبلاگ جمعی از دوستداران آیت الله امجد.www.ostadamjad.blogfa.com

فادعو الی بالفرج 

 

 

الهی به جان خراباتیان

الهی به مستان میخانه ات
                                                       به عقل آفرینان دیوانه ات

     به نور دل صبح خیزان عشق

                                                       زشادی به اندوه گریزان عشق

    به رندان سرمست آگاه دل

                                                       که هر گز نرفتند جز راه

   به مستان افتاده در پای خم
                                                        به رندان پیمانه پیمای خم
    به شام غریبان ،به جام صبوح

                                                        کز ایشان بودروز وشب را فتوح
    که خاکم گل از آب انگور کن
                                                      هوسهای من آتش طور کن

   به خمخانه وحد تم راه ده                   
                                                     دل زنده و جان آگاه ده
    الهی به آنان که در تو گمند
                                                     نهان از دل و دیده مردمند
     می ده که چون ریزمش در سبو
                                                     برآرد سبو از دل آواز هو
     از آن می که در دل چو منزل کند 

                                                   بدن را فروزانتراز دل کند

     جهان منزل راحت اندیش نیست

                                                    ازل تا ابد یک نفس بیش نیست

    می معنی افروز و صورت گداز
                                                   همه گشته معجون ناز ونیاز
   پریشان دماغیم ساقی کجاست
                                                 شرابی زشب مانده باقی کجاست
     می کو مرا وا رهاند زمن
                                                  زآئین کیفیت ما ومن
    دماغم زمیخانه بوئی شنید
                                                   حذرکن که دیوانه هوئی شنید
    مغنی نوای طرب ساز کن
                                                    دلم تنگ شد مطرب آواز کن
    به میخانه آی و صفا را ببین
                                                    ببین خویش را و خدا را ببین
   تو در حلقه می پرستان در آی
                                                  که چیزی نبینی به غیر از خدای
   بزن هر چه هواهیم پا به سر
                                                  سر مست از پا ندارد خبر
   الهی به جان خراباتیان
                                                  کز این محنت هستیم وارهان
                                                                     شاعر:رضی الدین آرتیمانی

فادعو الی بالفرج 

 

 

یابن الحسن ادرکنی

اینقدر از بهر طاووس میفکن دامت

کرکسان را هم دلی هست عزیز همگان

گر ندارند صفتی تا بخری از ایشان

چشم بر دست تو دارند عزیز همگان

 

فادعو الی بالفرج 

 

 

من خوار شدم...

من خوار شدم به دامنت وین عجب مدار

کز حسن روی تو چو منی هم طمع کند

 

 

فادعو الی بالفرج