مرحوم علامه طباطبایی (رضوان الله تعالی علیه )هر وقت می خواستند این یک بیت را بخوانند، یک ساعت گریه می کردند و قطرات اشک همچون فندق از چشمانشان فرو می ریخت:

برسرمنزل لیلی که خطرهاست به جان/ شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

منظور از مجنون بودن داشتن مراقبه است.

مرحوم آقای قاضی (رضوان الله تعالی علیه )نیز هر وقت می خواستند این بیت را بخوانند یک ساعت گریه می کردند:

 

کاروان رفت وتودرخواب و بیابان درپیش/کی روی،ره زکه پرسی،چه کنی،چون باشی؟!

به نقل از وبلاگ  http://ostadamjad.blogfa.com

فادعو الی بالفرج