گر گوهر طاعتت نسفتم هرگز

                                  ور گرد گنه ز رخ نرفتم هرگز

نوميد نه‌ام ز بارگاه كرمت

                                  زيرا كه يكي را دو نگفتم هرگز

گر من گنه روي زمين كردستم

                                  عفو تو اميد است كه گيرد دستم

گفتي كه به روز عجز گيري دستم

                                  عاجزتر  از اين مخواه كه‌ اكنون هستم

فادعو الی بالفرج