این یک خطبه از شیرین ترین کتاب بعد قرآن(نهج البلاغه) را برگزیدم تا ان شاءالله استفاده کنید و تو این شبهای تنهایی مولا علی من حقیر رو دعا کنید

«اورا در سرزمین مردگان می گذارند،ودر تنگنای قبر تنها خواهد ماند.حشرات درون زمین،پوستش را می شکافند،وخشت وخاک گور،بدن او را می پوساند.تندبادهای سخت،آثار اورانابود می کند،وگذشت شب و روز،نشانه های اورا از میان بر می دارد.بدن ها،پس از آن همه طراوت،متلاشی میگردند،واستخوان ها بعد از آن همه سختی ومقاومت،پوسیده می شوند.وارواح در گروسنگینی بار گناهانند،ودر آنجاست که به اسرار پنهان یقین پیدا می کنند؛اما نه بر اعمال درستشان چیزی اضافه می شود ونه از اعمال زشت می توانند توبه کنند.»

این هم یک دوبیتی به مناسبت ایام غریبی مولا علی:

نخلی که شکسته است ثمرش را نزنید

مرغی که فتاده است پرش را مزنید

از ما که گذشت مردم بعد از این

مردی که بسته دستش همسرش را مزنید