تبليغاتX
اندكي صبر سحر نزديك است...

خيال روي تو چو بگذرد بگلشن چشم

                                           دل از پي نظر آيد بسوي روزن چشم

+ نوشته شده توسط امیر در دوشنبه بیست و نهم خرداد 1385 و ساعت 0:24 |

به شکوه جوانه ها سوگند

به تب سبز دانه ها سوگند

که ز پا هيچ و هيچ ننشينيم

تا شکوفاي فجر را بينيم

عاقبت آن سوار، مي آيد

بي قراران! قرار مي آيد

راهي دگر ندارد

دلم شکسته است و زين جماعت کسي ز حالم خبر ندارد

به جز که سوزد، به جز که سازد به خويش راهي دگر ندارد

نشسته زخمي بر استخوانم که برده هم تاب و هم توانم

طبيب پير زمانه گويد که لطف مرهم، اثر ندارد

نه صحبت يارآشنايي، نه قاصدي نه صداي پايي

چه گويم از کوي خاطر خود که بويي از رهگذر ندارد

دگر هواي پريدن آري پريده از خاطر خيالم

پرنده من به بستر خون تپيده و بال و پر ندارد

بيا و محو کرانه ام شو، بيا و شور ترانه اي شو

بيا به محمل که بي تو ديگر دلم هواي سفر ندارد

حديث چشمت چه خواندني شد ز لطف اِعراب ابروانت

اشارتي کن که فراق زير و زبر ندارد

 

+ نوشته شده توسط امیر در سه شنبه شانزدهم خرداد 1385 و ساعت 22:39 |

 

 

 اي نسيم سحر آرامگه يار كجاست 

 منزل آن مه عاشق كش عيار كجاست 

 شب تار است وره وادي ايمن در پيش 

 آتش طور كجا موعد ديدار كجاست 

 هركه آمد بجهان نقش خرابي دارد 

 در خرابات بگوييد كه هشيار كجاست 

 آنكسست اهل بشارت كه اشارت داند 

 نكته ها هست بسي محرم اسرار كجاست 

 هر سر موي مرا با تو هزاران كار است 

 ما كجاييم و ملامتگر بيكار كجاست 

 باز پرسيد زگيسوي شكن در شكنش 

 كاين دل غمزده سرگشته گرفتار كجاست 

 عقل ديوانه شد آن سلسله مشكين كو 

 دل زماگوشه گرفت ابروي دلدار كجاست 

 ساقي و مطرب ومي جمله مهياست ولي 

 عيش بي يار مهيا نشود يار كجاست 

 حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج 

 فكر معقول بفرما گل بي خار كجاست 

+ نوشته شده توسط امیر در شنبه سیزدهم خرداد 1385 و ساعت 23:18 |
+ نوشته شده توسط امیر در شنبه سیزدهم خرداد 1385 و ساعت 17:4 |

با سلام خدمت شما دوستان عزيز.از اين به بعد مي خواهم شعرهايي را كه حافظ عليه رحمة براي آقا مهدي (عليه السلام) گفته را براي شما بزارم ان شا ء الله كه همه استفاده كنيم كه چه كلامي بهتر از كلام حافظ در وصف و مدح آقا امام زمان.

 

 

 

بملازمان سلطان كه رساند اين دعا را

كه بشكر پادشاهي زنظر مران گدارا

ز رقيب ديو سيرت بخداي خود پناهم

مگر آن شهاب ثاقب مددي دهد خدا را

چه قيامتيست جانا كه بعاشقان نمودي

دل وجان فداي رويت بنما عذار مارا

مژه سياهت ار كرد بخون ما اشارت

ز فريب او بينديش وغلط مكن نگارا

دل عالمي بسوزي چوعذار بر فروزي

توازين چه سود داري كه نميكني مدارا

همه شب در اين اميدم كه نسيم صبحگاهي

به پيام آشنايان بنوازد آشنا را

بخدا كه جرعه اي ده تو بحافظ سحرخيز

كه دعاي صبحگاهي اثري كند شما را

+ نوشته شده توسط امیر در پنجشنبه یازدهم خرداد 1385 و ساعت 0:26 |

ظهورت را شنيدم عنقريب است        

ولي قدري براي من عجيب است

زبس كه ديركردي در ظهورت

مرا قدري بعيد از اين قريب است

نمي گويم بيا! اما بدان كه

دل ايلي برايت بي شكيب است

تمام لحظه هايم بي حضورت

پر از" عَجّلِ" پر از "اَمَّن يجيب" است

بيا اي ناخداي باخدايان

بيا ديگر زمانه نانجيب است

نه اين تعيين تكليف است، اما

بيا دلهاي ما حسرت نصيب است

به هر حال اي تو غايب، اي تو حاضر

كه ياد تو شفا، نامت طبيب است

گمان دارم تو روزي خواهي آمد

كه كوچه، خانه، پر از بوي سيب است

+ نوشته شده توسط امیر در سه شنبه نهم خرداد 1385 و ساعت 2:8 |
امام باقر(ع) فرمودند: "همانا دل ها بر چهار قسم است. قلبي كه در آن دورويي (نفاق) و ايمان قرار دارد، قلبي كه وارونه مي باشد، قلبي كه بر آن مُهر خورده و تاريك است و دلي كه نوراني و صاف مي باشد."

راوي مي گويد: "از حضرت پرسيدم: منظور از "ازهر" [كه در خصوص قلب مؤمن فرموديد] چه مي باشد؟ حضرت فرمود: "منظور قلبي است، كه در آن چراغي منور [از ايمان] قرار دارد. قلب تاريك، قلب منافق است، قلب نوراني قلب مؤمن است كه اگر [چيزي] به او عطا شود شكر گويد و اگر [به رنجي] مبتلا گردد صبر ورزد و قلب وارونه قلب مشرك است.

+ نوشته شده توسط امیر در سه شنبه نهم خرداد 1385 و ساعت 2:6 |

چرا حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را غریب می نامند و منظور از غُربت ایشان چیست؟

.....................................................................................................................

با وجود همه تأکیدات عقلی و نقلی بر وجوب شکر نعمت های الهی، متأسفانه بسیاری از آنها مورد بی توجهی قرار می گیرد و در این میان، نعمت های بزرگ تر، بیشتر کفران می شود. در میان مخلوقات خدا از ابتدای خلقت تا انتهای آن هیچ کس به اندازه پیامبر اکرم و امامان معصوم سلام الله علیهم اجمعین بر گردن مردم حق ندارد. ایشان مالک و واسطه همه نعمت های مادی و معنوی هستند و اگر انسان از نعمت وجودی ایشان محروم ماند تفاوتی با حیوان و گیاه ندارد. با این همه حق این سرچشمه فیض الهی هیچ گاه ادا نشده است و بدین علت «مکفر» نامیده شده اند.

انسان ها از کسانی که بیشترین حق را بر گردنشان دارند کمترین قدردانی را کرده اند

و آنها را مورد بی توجهی قرار داده اند.

 

    بیشتر مردم، حتی شیعیان و دوستداران اهل بیت علیهم السلام با حقوق ایشان بطور کامل آشنا نیستند(مثل خود من) و معمولا عنایتی به ضرورت شکرگزاری از این نعمت بی مانند الهی ندارند. و در دنیای ما پیامبر و ائمه علیهم السلام خصوصا مولای عزیزمان حضرت مهدیارواحنا فداه مکفر و غریب هستند. برای این منظور معانی مختلفی از غربت ایشان را مورد توجه قرار می دهیم.

 

 1ـ امام ناشناخته

 «قدر ناشناخته بودن» یکی از معانی رایج غربت است. اگر معرفتی که شایسته و بایسته شخصی است وجود نداشته باشد او را می توان غریب دانست.

 به همین ترتیب اگر یک واسطه خیر شناخته نشود و مردم ندانند که نعمت ها و برکات از جانب چه کسی به آنها رسیده است به سبب این نادانی، شکر نعمت او را چنانکه شایسته است ادا نمی کنند و لذا او غریب می ماند.

 از طرف دیگر اگر ولی نعمت شناخته شود ولی به خاطر بی توجهی یا به عمد از او قدرشناسی لازم نشود، کفران نعمات صورت می گیرد و این کفران نعمت به نوعی دیگر به غربت او می انجامد. نعمت حضرت ولی عصر سلام الله علیه یک نعمت عام و فراگیر است و همه خلایق را در برمی گیرد. چون همه موجودات از نعمت وجود ایشان بهره مند می شوند، بنابراین شکر نعمت وجود امام باید به گستردگی خود این نعمت فراگیر باشد.

 چونانکه در حال حاضر بر روی کره زمین، اکثر مردم اصلا امام زمان را نمی شناسند، یعنی نمی دانند میزبان و ولی نعمت آنها کیست؟ بر سر سفره او نشسته و نان و نمک او را می خورند اما هیچ گونه شکرگزاری نسبت به ایشان انجام نمی دهند. چون اصلا ایشان را نمی شناسند نا ضرورت شکر آن را بدانند.

 غربت امام زمان عجل الله تعالی له الفرج در بین عده دیگر مشهودتر و ناگوارتر است. این عده اقلیتی هستند که خدای منان امام زمان ارواحنا فداه را به آنها شناسانده است و آنها می دانند که آن حضرت حجت خداست و به آن اذعان دارند؛ لذا در زمره شیعیان قرار می گیرند، ولی قلباً قدرشناس حضرتش نیستند. این معنا از غربت امام دقیقا به مشکور نبودن آنان برمی گردد.

 از طرف دیگر اکثر افراد عادی که معلومات چندانی درباره دین ندارند و مطالعات و شنیده های دقیق و صحیحی درباره امامت و اوصاف امام ندارند و هیچ ضرورتی هم برای مطالعه در این باب احساس نمی کنند؛ در حالی که همین افراد برای انجام امور دنیوی نهایت دقت را به خرج می دهند، از افراد خبره و آگاه در انجام امور کمک می گیرند، ولی نسبت به امور معنوی بی تفاوت هستند و برایشان ارزشی ندارند و حال آنکه در انجام این امور باید کوشید و برای انجام آن باید راهنما داشت.

امام باقر علیه السلام در باب ضرورت رجوع به خبره و راهنما در مسایل دینی در مقایسه با امور دنیوی می فرمایند

ای ابوحمزه! یکی از شما که می خواهید چند فرسخ دور شوید راهنما می گیرید، در حالی که تو نسبت به راه های آسمان در مقایسه با راه های زمینی ناآگاه تر هستی پس برای خود دلیل و راهنما بجوی.

۲ـ امام از یاد رفته

 گاهی غریب به کسی اطلاق می شود که از یادها رفته باشد، یعنی آنچنانکه شایسته اوست از او یاد نمی شود. این معنا از غربت در مقابل ذکر است که گاهی قلبی و گاهی زبانی است. پس فراموش شدن قلبی یا زبانی منشاء غربت به معنای دوم می باشد. اگر ولی نعمت از نظر قلبی مورد بی توجهی قرار گیرد و یاد او از دل ما محو می شود، در حقیقت شکر قلبی نسبت به او انجام نپذیرفته است و از همین جهت غریب می باشد، چون در دل از یاد رفته است. از طرفی اگر معرفت قلبی بر زبان جاری نگردد در انجام وظیفه شکر زبانی منعم کوتاهی شده است و از این جهت هم می توان او را غریب دانست. چون آنچنانکه باید و شاید از او یاد نمی شود و عملاً از یاد رفته زبانی است. ذکر زبانی برخاسته از معرفت و ذکر قلبی است اما خود زمینه معرفت و ذکر قلبی را در کسانی فراهم می سازد که از شناخت منعم محروم هستند و همین معرفت زمینه یاد کردن قلبی و زبانی را در آنان نیز بوجود می آورد.

امام زمان سلام الله علیه نعمتی هستند که جایگزین ندارند و خلأ ناشی از عدم شناخت ایشان به هبچ صورتی پر نمی شود. بنابراین انسان عاقل و فهمیده به هر بهانه ای از امام خویش یاد می کند و می کوشد که ایشان در قلب او جای داشته و دل سراپرده محبت او باشد و هیچ گاه فراموش نشود.

امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف به خواست خداوند متعال ولی نعمت اصلی همه مخلوقات هستند، پس بیشترین حق را بر مردم دارند و

باید در بالاترین حد ممکن ایشان را یاد کرد.

اگر امام عصر ارواحنا فداه یاد نشود، در واقع خدای متعال مورد کفران قرار گرفته است.

 

3ـ امام فرونهاده

یکی دیگر از معانی غریب «فرونهاده» یا «وانهاده» یا «واگذاشته» است. فرونهاده به کسی گفته می شود که مهجور، متروک و معطل باقی مانده باشد.

این معنای غربت که ناشی از مهجور و متروک ماندن شخص است کاملاً به شکر مربوط می شود چراکه شکر عملی نسبت به هر نعمتی، استفاده مناسب از آن است و اگر نعمتی فرونهاده شود، معلوم است که مورد بهره برداری شایسته قرار نگرفته است.

راستی اگر بخواهیم در این زمان کسی را غریب بنامیم

جز این حجت بزرگوار الهی کسی را می یابیم؟!

+ نوشته شده توسط امیر در یکشنبه هفتم خرداد 1385 و ساعت 14:6 |

  

 

گفتم شبی به مهدی، بردی دلم ز دستم           من منتـــظر به راهت، شب تا ســـحر نشستم

گفتا هـــوای نفست، باشد حجاب وصــلم           گر نفس را شکستی، دستت رسد به دســتم

  

+ نوشته شده توسط امیر در یکشنبه هفتم خرداد 1385 و ساعت 13:51 |
مولای متقیان حضرت علی علیه السلام رابه حق ،اول مظلوم عالم می دانیم .هر ساله در ایام فاطمیه ،به یاد مصائب و مظلومیت فاطمه ی زهرا علیها السلام اشک ماتم می ریزیم و باید هم اینگونه باشد.به هر مناسبت و در هر مصیبتی بر مظلومیت حضرت سیدالشهدا علیه السلام و اهل بیت مکرمش می گرییم و باید بگرییم.شنیدن نام قبرستان بقیع ،غم و اندوه را بر دلهایمان می نشاند .بر غربت امام موسی بن جعفر علیه السلام در سیاه چالهای بغداد اشک غم از دیدگان جاری می کنیم .با تمام وجود ،امام رضا علیه السلام را((غریب الغربا)) می خوانیم .امام دهم و یازدهم را ((عسکریین)) لقب داده ایم ،حاکی از آنکه این دو پیشوا تمام عمر را در پادگان خلفای عباسی محصور و تحت نظر بودند و مگر مظلومیتی بالاتر از این قابل تصور است ؟                                                      اما به مظلومیت امام زمان ارواحنا فداه کمتر اندیشیده یا اصلا فکر نکرده ایم ....ناآگاهی از غربت امام عصر علیه السلام یا باور نداشتن غربت آن جناب یا غفلت از این غربت ،اولین وجه از ((غریبی )) امام زمان علیه السلام است....
+ نوشته شده توسط امیر در پنجشنبه چهارم خرداد 1385 و ساعت 1:35 |

اللهم صل علي محمد وآل محمد

 

طرح ختم صلوات

به نيت تعجيل در فرج آقا امام زمان (عج)

و سلامتي ايشان

 

***********************

 

نحوه اجراي طرح:

ثبت نام هر ليست 313 نفر به عدد ياران آقا امام زمان (عج)

تعداد ذكر صلوات روزانه به إزاء هر يك از عزيزان 314

(امام زمان (عج) + 313 نفر ياران ايشان )

تاريخ شروع طرح 1 / 3 /1385 به مدت 110 روز تا روز نيمه شعبان شنبه 18 شهريور.

 

تعداد گلهاي صلوات هديه شده با توجه به شرح بالا و براي هر ليست

 ۱۰۸۱۱۰۲۰=314*313*110 

 

انشاء الله عزيزاني كه

( اعم از وبلاگ نويس و غير وبلاگ نويس و خانواده‌هايشان )

تمايل به ثبت نام دارند حتما پيام بگذارند كه نيت 313 نفر صحيح واقع شود

" لطفاً در اطلاع رسانی اين طرح شريك شويد "

 

***********************

 

دريچه‌اي به سوي ملكوت (سيد محسن)

http://m-shorideh.persianblog.com

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

* اَللهُمَ صَلِّ عَلی مُحَمّد وَ آلِ مُحَمّد وَ عَجِِّل فَرَجَهُم *

 

صلوات : بهترين هديه از طرف خداوند برای انسان است.

صلوات : تحفه‌ای از بهشت است.

صلوات : روح را جلا می‌دهد.

صلوات : عطری است كه دهان انسان را خوشبو می‌كند.

صلوات : نوری در بهشت است.

صلوات : نور پل صراط است.

صلوات : شفيع انسان است.

صلوات :  ذكر الهی است.

صلوات : موجب كمال نماز می‌شود.

صلوات : موجب كمال دعا و استجابت آن می‌شود.

صلوات : موجب تقرب انسان است.

صلوات : رمز ديدن پيامبر در خواب است.

صلوات : سپری در مقابل آتش جهنم است.

صلوات : انيس انسان در عالم برزخ و قيامت است.

صلوات : جواز عبور انسان به بهشت است.

صلوات : انسان را در سه عالم بيمه میكند.

صلوات : از جانب خداوند رحمت است و از سوی فرشتگان پاك كردن گناهان و از طرف مردم دعا است.

صلوات : برترين عمل در روز قيامت است.

صلوات : سنگين‌ترين چيزي است كه در قيامت بر ميزان عرضه می‌شود.

صلوات : محبوب‌ترين عمل است.

صلوات : آتش جهنم را خاموش می كند.

صلوات : زينت نماز است.

صلوات : گناهان را از بين می برد.

صلوات : فقر و نفاق را از بين می‌برد.

صلوات : بهترين داروی معنوی است.

 

با ذكر صلوات، غم و اندوه و حزن را از خود دور كنيد.

با ذكر صلوات، نوری در بهشت برای خود بيافرينيد.

با ذكر صلوات، گناهان خود را پاك و تولدی ديگر برای خود بوجود آوريد.

با ذكر صلوات، پاداش هفتاد و دو  شهيد را برای خود ثبت كنيد.

با ذكر صلوات، ده حسنه برای خود ثبت كنيد.       

 

چه خوب است كه انسان هميشه اهل صلوات باشد، چرا كه پيامبر نيز دائم الصلوات بوده است.

چه خوب است كه زبان انسان هميشه مشغول ذكر صلوات باشد و فضای جامعه و محيط كار خود را معطر به صلوات نمايد.

+ نوشته شده توسط امیر در سه شنبه دوم خرداد 1385 و ساعت 23:27 |